Ιδανικοί και Απαγορευμένοι Συνδυασμοί Τροφίμων

Απαγορευμένοι συνδυασμοί τροφών

Κρέας+ γάλα

Κρέας +αυγά

Κρέας +τυρί

Κρέας +Δημητριακά(άμυλο)

Κρέας + Όσπρια

Κρέας +Φρούτα

Γαλακτοκομικά +Φρούτα

Βυζαντινοί και ψάρια

Οι Βυζαντινοί δε θα μπορούσαν παρά να δείχνουν ιδιαίτερη αγάπη σε κάθε είδους ψάρια και οστρακόδερμα μια και ο Βόσπορος και η Προποντίδα τους πρόσφερε μια ατέλειωτη ποικιλία σε τέτοια αφθονία που θα μπορούσαν να τα αλιεύουν ακόμα και με τα χέρια! Στο έργο του «Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός» ο Φαίδων Κουκουλές περιγράφει τον τρόπο κατανάλωσης των ψαριών κατά την περίοδο εκείνη: οι ιχθύες τρώγονταν χλωροί (δηλαδή φρέσκοι) ή αλίπαστοι ή συντηρούμενοι μέσα σε ξύδι «οξωτούς ιχθύας) .

Η διατροφή των Αρχαίων Ελλήνων

Γι'αυτό μήνα επέλεξα να σας παρουσιάσω και να ασχοληθώ σχετικά με την τροφή των αρχαίων Ελλήνων, να αναφέρω δηλαδή τις τροφές της αρχαιότητας, διάφορες συνταγές, τα εδέσματα που ήταν σε προτίμηση και τους τόπους που φημίζονταν για τα κρασιά και τα φρούτα τους.

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ' ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη,σίγουρα θα τους τρομάζαμε με τον πλούτο και την ποικιλία των εδεσμάτων που θα τους προσφέραμε.  

Πως τα μαγειρεύουμε

ΒΡΑΣΤΟ: Μια από τις ποιο αγαπημένες μεθόδους μαγειρέματος του ψαριού είναι εκείνη που ένα είδος μεγάλου ψαριού ή διάφορα είδη βράζονται σε άφθονο νερό. Συνήθως εμπλουτίζονται με πατάτες, άφθονα κρεμμύδια, καρότα, και μια ολόκληρη ντομάτα. Οι ψαράδες δεν προσθέτουν τίποτε από όλα αυτά αλλά βράζουν διαφορετικών ειδών και μεγεθών ψάρια σε θαλασσινό νερό.

Εσείς μπορείτε να προσθέσετε ακόμα 1-2 φύλλα δάφνης, μερικά κλωναράκια μαϊντανού, ή λίγα φύλλα σέλινου, 1 καρότο, λίγους κόκκοι μαύρου πιπεριού.

Τα ψάρια στην αρχαιότητα

Το ψάρι αλλά και γενικότερα τα θαλασσινά υπήρξαν για τους Έλληνες ένα πολύ σημαντικό στοιχείο διατροφής. Εδώ και αιώνες ανέπτυξαν μια σημαντική κουλτούρα η οποία σχετιζόταν όχι μόνο με την καθαυτό αλιεία των ψαριών αλλά και με εντυπωσιακές λεπτομέρειες που αφορούσαν τις εποχιακές μετακινήσεις ή μεταναστεύσεις των αλιευμάτων, τις περιοχές αναπαραγωγής τους ακόμα και ευφάνταστες μεθόδους μαγειρικής και συντήρησης τους. Στην αρχαία ελληνική γραμματεία υπάρχουν μάλιστα και ειδικά συγγράμματα με έξοχες και λεπτομερείς περιγραφές ψαριών όπως : το «Περί Ιχθύων» του Αριστοτέλη, ο «Αλιευτικός» του Νουμηνίου, η «Αλιευομένη», του Αντιφάνους.

Tο αλφαβητάρι των ψαριών

Αετός. Μεγάλο ψάρι, που το κοινό του όνομα είναι «σαλάχι». Φθάνει μέχρι και τα 2 μέτρα μήκος. Έχει ανεπτυγμένο πτερύγια και ευκίνητη ουρά. Το κρέας του είναι μαλακό και έχει μικρές ελαστικές μπαλένες αντί για κόκαλα. Γίνεται συνήθως τηγανητό ή στον ατμό με κρασί.

Άθερίνα. Μικρό ψάρι 7-15 εκ., σχεδόν διάφανο που λαμπιρίζει. Είναι ο ποιος κλασικός μεζές του ούζου και της ρετσίνας .Τρώγεται τηγανητή, σαν τη μαρίδα, αλλά στην Μυτιλήνη όπως και στην Κρήτη γίνεται πιτούλες με κρεμμύδια και αλεύρι.